Κόσμος|02.12.2021 13:54

Άνγκελα Μέρκελ: Η Γερμανία αποχαιρετά την Καγκελάριο και αλλάζει σελίδα με τη νέα κυβέρνηση

Newsroom
Σετ φωτογραφιών, σύρετε προς τα αριστερά
Πανηγυρίζοντας το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου που κατέκτησε η Γερμανία το 2014 (AP Photos)
Με τον Βλαντίμιρ Πούτιν το 2006
Συνάντηση με τον Μπαράκ Ομπάμα το 2008 πριν εκείνος κερδίσει τις αμερικανικέ εκλογές
Το 2016 με τον τότε υπουργό Οικονομικών της Γερμανία Βόλφγκανγκ Σόιμπλε
Η πρώτη της ορκωμοσία ως Καγκελάριος το 2005
Με τον Αλέξη Τσίπρα το 2017 στις Βρυξέλλες
Στην τελευταία επίσκεψή της στην Ελλάδα συναντήθηκε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη
Κρατώντας στα χέρια της ανθοδέσμη - δώρο από τον Όλαφ Σόλτς
Με τον διάδοχό της στην Καγκελαρία Όλαφ Σολτς
Γιορτάζοντας τη νίκη της στις εκλογές του 2013

Με μία ιστορική τελετή, η Γερμανία αποχαιρετά σήμερα Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου την επί 16 χρόνια Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Η «Mutti» η οποία εγκαταλείπει την πολιτική σκηνή αφήνοντας στο τιμόνι της ισχυρότερης οικονομίας της Ευρώπης, τον Σοσιαλδημοκράτη και μέχρι πρότινος υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησής της Όλαφ Σολτς. Η τελετή θα μεταδοθεί ζωντανά από το δεύτερο κανάλι της γερμανική τηλεόρασης (ZDF) στις 19:40 ώρα Γερμανίας (20:40 ώρα Ελλάδας) με τη συμμετοχή υψηλότατων πολιτικών προσκεκλημένων και των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας που θα αποχαιρετήσουν τη «σιδηρά κυρία» της Ευρωζώνης με παραδοσιακή τελετή έξω από το υπουργείο Άμυνας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη τιμή που μπορεί να κάνει ο στρατός της Γερμανίας σε πολιτικό πρόσωπο.

Η νέα τρικομματική κυβέρνηση σηματοδοτεί ιστορική αλλαγή σελίδας στη Γερμανία και στην Ε.Ε, με το Βερολίνο να αποκτά σοσιαλιστή Καγκελάριο έπειτα από 16 χρόνια. Οι Πράσινοι αναλαμβάνουν τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Κλιματικής Πολιτικής, Εξωτερικών, Οικογενειακής Πολιτικής και το υπουργείο Αγροτικής Πολιτικής και Περιβάλλοντος ενώ οι Φιλελεύθεροι τα υπουργεία Οικονομικών, Δικαιοσύνης, Συγκοινωνιών και Μεταφορών και το υπουργείο Παιδείας και Έρευνας. Σίγουρα οι ισορροπίες μέσα στη συγκυβέρνηση αποτελούν ένα μεγάλο στοίχημα καθώς οι προγραμματικές θέσεις των Φιλελευθέρων (οι οποίοι έχουν το υπουργείο Οικονομικών), απείχαν σημαντικά σε σχέση τους άλλους δύο εταίρους, ειδικά σε ό,τι αφορά στην οικονομία και το Περιβάλλον.

Έπειτα από δύο μήνες διαπραγματεύσεων οι τρεις εταίροι κατέληξαν στις πολιτικές που θα εφαρμόσουν τα επόμενα τέσσερα χρόνια σε κείμενο 177 σελίδων που αναμένεται να υπογραφεί στις 6 Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με το Reuters, τα τρία κόμματα έχουν καταλήξει σε συμφωνία σε ό,τι αφορά το ζήτημα του κατώτατου μισθού στα 12 ευρώ ενώ συμφώνησαν ότι ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουν είναι ο κορονοϊός.

Η αποχαιρετιστήρια ομιλία της Μέρκελ και τα τραγούδια έκπληξη

Όπως αναφέρει η Deutsche Welle, η τελετή αποχαιρετισμού θα ξεκινήσει με ομιλία της Άνγκελα Μέρκελ στους προσκεκλημένους, δηλαδή στους υπουργούς και προέδρους της Δημοκρατίας, με τους οποίους συνεργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια που βρισκόταν στην Καγκελαρία.

Εν συνεχεία, η έμπειρη δημοσιογράφος Μπετίνα Σάουστεν θα αναλύσει με τη βοήθεια του πολιτικού επιστήμονα Καρλ-Ρούντολφ Κόρτε την πολιτική κληρονομιά της. Ο αντισυνταγματάρχης Σβεν Χόμαν θα δώσει το έναυσμα για την έναρξη της μεγάλης στρατιωτικής εκδήλωσης με μπάντα του στρατού να παιανίζει, με στρατιώτες σε ειδικούς σχηματισμούς και και αναμμένους πυρσούς. Μια τελετουργία που έχει τις καταβολές της στον 16ο αιώνα. Οι στρατιωτικές φανφάρες έχουν γίνει και σε άλλους πολιτικούς αξιωματούχους στο παρελθόν, και κάπου προκαλούν ειρωνικά σχόλια για το εάν σε όλες τις περιπτώσεις έχουν νόημα. Το ενδιαφέρον ωστόσο επικεντρώνεται αυτήν την φορά σε μια σημαντική λεπτομέρεια. Η παράδοση θέλει τον ή την πολιτικό, στην οποία αποδίδεται αυτή η ύψιστη τιμή, να επιλέγει τρία τραγούδια της αρεσκείας της. Και εδώ κρύβεται η μεγάλη έκπληξη. Γιατί κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ποια θα επέλεγε η Μέρκελ, έτσι όπως την γνωρίσαμε επί 16 χρόνια με το συντηρητικό παρουσιαστικό της και σταθερή θαμώνα του ετήσιου Φεστιβάλ Βάγκνερ στο Μπαϊρόιτ στο πλευρό του συζύγου της.

Το πρώτο τραγούδι δεν αποτελεί έκπληξη. Πρόκειται για τον χορωδιακό εκκλησιαστικό ύμνο «Ύψιστε Θεέ, σε υμνούμε» του Γιόχεν Ρίγκερ. Λογικό, θα έλεγε κανείς, για την κόρη ενός ευαγγελικού πάστορα, που κατάφερε να φτάσει στα ανώτατα αξιώματα μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο χριστιανικό κόμμα. Αλλά από την επόμενη επιλογή ξεκινούν τα ωραία. Πρόκειται για την αισθαντική μπαλάντα της Βερολινέζας Χίλντεγκαρντ Κνεφ (1925-2002) με τον τίτλο «Για μένα θέλω να βρέχει κόκκινα τριαντάφυλλα». Η Κνεφ έκανε μεγάλη καριέρα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν από τις λίγες Γερμανίδες ηθοποιούς που κατέκτησαν το Χόλυγουντ. Στα τηλεοπτικά σόου μιλούσε για τη σχέση της με την Μέριλν Μονρόε, τον Μάρλον Μπράντο και την Μαρλέν Ντίτριχ. Δεν ήταν όμως μόνο ηθοποιός και τραγουδίστρια, αλλά και συγγραφέας. Γνωστές έχουν μείνει οι ατάκες της όπως, «οι Γερμανοί άνδρες έχασαν έναν πόλεμο, τώρα θέλουν να τον κερδίσουν στην κρεβατοκάμαρα».

Μνήμες από την ανατολική Γερμανία

Οι στίχοι του τραγουδιού που επέλεξε η Μέρκελ μιλά για εφηβικές αμφισβητήσεις, αλλά και ώριμη αυτοεπιβεβαίωση. «Στα 16, έλεγα μέσα μου, θέλω. Θέλω να είμαι μεγάλη, να κερδίσω. Να είμαι χαρούμενη, να μην λέω ποτέ ψέματα. Στα 16, έλεγα μέσα μου, θέλω. Θέλω τα πάντα ή τίποτα. Κι αργότερα είπα, θέλω να καταλάβω, να δω πολλά, να βιώσω, να συγκρατήσω. Και αργότερα είπα και πάλι, δεν θέλω να είμαι μόνη, αλλά να είμαι και ελεύθερη».

Ο μεγαλύτερος όμως αιφνιδιασμός προέρχεται από την επιλογή του τρίτου τραγουδιού. Έχει τίτλο «Ξέχασες το έγχρωμο φιλμ», και έκανε τεράστια επιτυχία στην Ανατολική Γερμανία και όχι μόνο. Το ερμήνευσε η Νίνα Χάγκεν το 1974 με το συγκρότημα Automobil. H Χάγκεν γεννήθηκε στη συνοικία Φρίντριχσχαϊν του τότε Ανατολικού Βερολίνου, θεωρείται η νονά της πανκ και επηρέασε το γερμανικό New Wave. Το 1976 έπεσε από το ανατολικογερμανικό κομμουνιστικό καθεστώς σε δυσμένεια και βρήκε ευκαιρία να διαφύγει στη Δύση. Η φήμη της έκανε τον γύρο του κόσμου, Λονδίνο, Ν. Υόρκη, Ολλανδία. Το 1986 επέστρεψε στη Γερμανία.

Χάρη στις στιλιστικές επιλογές του Γάλλου σχεδιαστή μόδας Ζαν Πολ Γκοτιέ η Νίνα Χάγκεν έγινε ντίβα της πανκ ροκ. Το τραγούδι κάνει λόγο για ένα ευτυχισμένο ταξίδι στη Χίντενζε. Αλλά που τελικά λόγω κακών συγκυριών οι αναμνήσεις των διακοπών ήταν ασπρόμαυρες, όπως η καθημερινότητα στην πρώην Αν. Γερμανία. Με την επιλογή η Μέρκελ θέλει να υπενθυμίσει (FAZ) την εποχή της νιότης της και τη χώρα, στην οποία έζησε και δεν υπάρχει πια, όπως τουλάχιστον την ήξερε. Επιλογές που δείχνουν ευαισθησία, συναισθηματισμό, αυτοπεποίθηση επιλογών. Δεν παραδόθηκε στην κοινοτοπία κλασσικών μουσικών προτιμήσεων, όπως πχ. του πρώην καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ με το χιλιοπαιγμένο τραγούδι «My Way» του Φρανκ Σινάτρα, του πρώην υπουργού Άμυνας Φραντς Γιόζεφ Γιουνγκ με το «Time to say goodbuy» των Αντρέα Μποτσέλι και Σάρα Μπραϊτμαν ή του Χέλμουτ Κολ με την "Ωδή στη Χαρά" του Μπετόβεν. Η Μέρκελ κάνει τη (μουσική) ρήξη με τον συντηρητισμό που υπηρέτησε με τόση προσήλωση στα 16 χρόνια της θητείας της. Ποτέ δεν είναι αργά, και η απόσυρσή της από την ενεργό πολιτική μπορεί να γίνει αφορμή για να απελευθερωθεί από δεσμεύσεις. Είναι ωραία η ζωή και στη σύνταξη...

Όλαφ ΣολτςΓερμανίαΆνγκελα Μέρκελκαγκελάριος