It’s a Sin: Η κρίση του AIDS μέσα από τις ζωές μιας παρέας νέων στο Λονδίνο των 80s
🕛 χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό
Το 1999, ο Ράσελ Τ. Ντέιβις (Russell T Davies) δημιούργησε τη σειρά «Queer as Folk», μια ροκ, ρεαλιστική βρετανική παραγωγή που περιέγραφε τη ζωή και τις επιθυμίες των νεαρών γκέι ανδρών στο Μάντσεστερ. Οι θεατές που θα δουν το «It's a Sin», το οποίο είναι διαθέσιμο στο Cinobo, ενδέχεται αρχικά να διακρίνουν ορισμένες ομοιότητες με την προηγούμενη ιστορία. Σε αυτά τα πέντε επεισόδια, τρεις νεαροί άνδρες που μόλις έχουν εισέλθει στην ενηλικίωση αφήνουν τα σπίτια τους και γίνονται συγκάτοικοι στο Λονδίνο, όπου μπορούν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, να ζήσουν ελεύθερα και ν' ανακαλύψουν τον εαυτό τους κοινωνικά και σεξουαλικά.
Ωστόσο, η καθοριστική διαφορά μεταξύ αυτής της σειράς και του «Queer as Folk» είναι φανερή από την ημερομηνία που αναφέρεται στην αρχή του πρώτου επεισοδίου: Σεπτέμβριος 1981. Οι όμορφοι, αισιόδοξοι νέοι της σειράς ζουν αμέριμνοι, χωρίς να γνωρίζουν ότι βρίσκονται στην αρχή της επιδημίας του AIDS, η οποία θα στερήσει τη ζωή από πολλούς ανθρώπους κατά τη διάρκεια εκείνης της εποχής. Η δύναμη αυτής της συγκινητικής και εξαιρετικής παραγωγής πηγάζει από το πόσο σκληρά εκθέτει την ιστορία που γνωρίζουμε ότι έρχεται αναπόφευκτα. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ο τρόπος με τον οποίο αποκαλύπτει επίσης τις ιστορίες που οι νέοι άνδρες θα έπρεπε να ζούσαν, τις ιστορίες που τους αφαιρέθηκαν, τις ιστορίες που η κοινωνία και η μοίρα εμπόδισαν γενιές από στρέιτ άνδρες να ζήσουν πριν από αυτούς.
«Στη ζωή τρέχουμε συνέχεια προς τα εμπρός. Εκείνη την εποχή, μας φαινόταν φυσιολογικό να ζούμε με αυτή τη θανατηφόρα ασθένεια. Μα σου παίρνει 20 χρόνια να καταλάβεις ότι δεν είναι φυσιολογικό. Σήμερα τα παιδιά μεγαλώνουν την εποχή του κορονοϊού, και για εκείνα πρόκειται για κάτι φυσιολογικό, οι μάσκες και η κοινωνική αποστασιοποίηση. Και κατά κάποιο τρόπο είναι το ίδιο με το AIDS. Μεγάλωσα με αυτό και μου πήρε καιρό να δω τις διαστάσεις του. Χαίρομαι που περίμενα για να κάνω αυτή τη σειρά. Αν και νομίζω ότι με κάποιο τρόπο βρίσκεται σε κάθε τι που έχω γράψει» αναφέρει ο δημιουργός της σειράς.
Ερωτες, φιλίες, πάρτυ, απώλειες
Ο Ρίτσι (Olly Alexander) αφήνει πίσω το απαιτητικό περιβάλλον της οικογένειάς του και φεύγει για ν' ακολουθήσει το όνειρό του να γίνει ηθοποιός. Ο Ρόσκο (Omari Douglas) δραπετεύει από τις προσπάθειες της νιγηριανής οικογένειάς του να τον «θεραπεύσει» από την ομοφυλοφιλία του. Ο Κόλιν (Callum Scott Howells) από την Ουαλία παραμένει πιστός στις ρίζες του, ενώ εξερευνά περιέργως το Λονδίνο. Αυτή είναι μια γλυκιά αρχή, φορτισμένη με προσδοκία και αγωνία. Εντυπωσιακή είναι μια σκηνή μεταξύ του Κόλιν και του αφεντικού του, που υποδύεται εξαιρετικά ο Νιλ Πάτρικ Χάρις (Neil Patrick Harris). Ο Χένρι αντιλαμβάνεται την ομοφυλοφιλία του Κόλιν και τον υποδέχεται με μια φιλόξενη και ανοιχτή αγκαλιά. Ο Κόλιν είναι έκπληκτος που κάποιος αντιμετωπίζει αυτό το θέμα με τόση ειλικρίνεια. Παραδίδονται σε γέλια με ενθουσιασμό, και ο Χένρι εκφράζει ένα ζεστό, ελαφρώς κουρασμένο χαμόγελο. Αυτή η στιγμή, μικρή αλλά υπέροχη, σηματοδοτεί την αποδοχή που απαιτείται από όλους εμάς. Τιμά τη σημαντική σύνδεση μεταξύ ανθρώπων που έχουν ομοφυλόφιλο προσανατολισμό, αποδεικνύοντας πως αυτή η αλληλεγγύη είναι ανθρώπινη και δεν απορρίπτει άνευ λόγου πράξεις προδοσίας ή υπερβολικής ευγένειας.
Καθώς η εξέλιξη προχωρά, ο Κόλιν διατηρεί μια σχετικά επιφυλακτική στάση, αλλά του δίνεται τουλάχιστον η ελευθερία ν' ανακαλύψει ανοιχτά τον εαυτό του. Σε άλλο σημείο, βλέπουμε τον Ρίτσι ν' απολαμβάνει μια σεξουαλική σκηνή, ανακαλώντας με χαρά τις στιγμές που μοιράστηκε με άνδρες κατά τη διάρκεια των βραδινών του εξορμήσεων, αισθανόμενος τη χαρά από την απότομη αλλαγή στη ζωή του. Ωστόσο, αυτή η απερίσκεπτη προσέγγιση αντιμετωπίζεται με απογοήτευση, δεδομένου ότι οι θεατές γνωρίζουν από την αρχή της σειράς ότι βρισκόμαστε στο 1981, και τουλάχιστον μερικοί από αυτούς τους χαρακτήρες κινούνται προς το θάνατο.
Η σειρά αποτυπώνει εμφανώς, το σοκ του μαζικού θανάτου και την τραγική αντιμετώπιση των θυμάτων του AIDS, τα οποία ήταν (και εξακολουθούν να είναι) αντιμέτωπα με ρατσιστικές συμπεριφορές και αποδοκιμασίες. Μέσα από αυτήν την καταστροφή και αδικία, όμως, αναδύονται οι δυνατοί δεσμοί και η ανθρωπιά. Σε αυτήν την ιστορία, ένα σημαντικό πρόσωπο είναι η Τζιλ (Lydia West), φίλη της παρέας, που είναι στρέιτ και βρίσκει καταφύγιο στην αμοιβαία βοήθεια και την ακτιβιστική δράση. Παρόλο που δεν δίνεται ποτέ στη σειρά μια ρομαντική σχέση ή πολλές πληροφορίες για τη ζωή της, καταλαβαίνουμε ότι η Τζιλ εκπροσωπεί τις πολλές γυναίκες που ήταν εκεί δίπλα στους βαριά άρρωστους άνδρες, λειτουργώντας ως εμπιστευτικές φίλες, υπεύθυνες για τη διαχείριση της περιουσίας τους, νοσοκόμες, ακτιβίστριες και ψυχολόγους. Ο Ράσελ Τ. Ντέιβις φαίνεται να προσπαθεί ν' ανακαλύψει τη ρίζα όλης αυτής της δυστυχίας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι είναι η ντροπή, που ενσωματώνεται στους γκέι άνδρες από την ετεροφυλόφιλη κοινωνία, και τους ωθεί στη σκιά του ανώνυμου σεξ και στο μοναχικό θάνατο.
Στο τελευταίο επεισόδιο, η Τζιλ κατακρίνει τη μητέρα ενός νεκρού φίλου της, κατηγορώντας τη γυναίκα, καθώς και όλους όσους είναι σαν αυτήν, που έστρεψαν τα παιδιά τους σ' έναν ιο που τους σκοτώνει. Αυτή η σκηνή αποτελεί έναν συναισθηματικό εξομολογητικό λόγο, συνειδητοποιώντας την εσωτερικοποιημένη ντροπή της γκέι ζωής εκείνη την εποχή (και στο εξής) και μεταφέροντας την ευθύνη από τους πάσχοντες στους αυτούς που την υποστήριξαν. Αυτή η εξαιρετική σκηνή είναι ένα σημαντικό στιγμιότυπο, ενισχυμένο από τις εκπληκτικές ερμηνείες της Lydia West και της Keeley Hawes.
«Είναι η πιο προσωπική μου δουλειά ως τώρα. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει μέχρι που άρχισα να γράφω, σε τι βαθμό αφηγείται την ίδια μου τη ζωή. Το 1981 ήμουν 18 χρονών. Δεν χρειάστηκε καν να ψάξω για πολιτιστικές αναφορές, τραγούδια, τηλεοπτικές σειρές, μόδα, τα είχα ζήσει όλα. Ο χαρακτήρας της Τζιλ, συγκεκριμένα, είναι εμπνευσμένος από μια φίλη μου που ήταν τόσο μεγάλη έμπνευση για μένα που δεν μπόρεσα καν να αλλάξω το όνομα όταν έγραφα την τηλεοπτική της εκδοχή. Η φίλη μου η Τζιλ, μου έκανε την τιμή να υποδυθεί τη μητέρα της Τζιλ στη σειρά. Η Τζιλ ήταν πολύ μεγαλύτερη ακτιβίστρια από μένα, ασχολήθηκε περισσότερο χρόνο με το AIDS από μένα, κράτησε το χέρι εκείνων που ήταν έτοιμοι να πεθάνουν πιο πολλές φορές απ’ ό,τι εγώ. Και την αγαπώ γι’ αυτό» λέει ο Ντέιβις.
Η πολιτική της Θάτσερ
Με έναν εξαιρετικά ευαίσθητο τρόπο για το πώς η πολιτική της Θάτσερ επηρέασε την υγειονομική κρίση στη Βρετανία, η σειρά επικρίνει την αδιαφορία και την εχθρότητα του κόσμου προς τις ζωές που χάνονται. Επισημαίνει, επίσης, τον τρόπο με τον οποίο οι νέοι άνδρες στις μπερδεμένες αρχικές ημέρες της επιδημίας του AIDS εσωτερικοποίησαν αυτήν την αυτο-εκφοβισμένη στάση. Οι χαρακτήρες δηλώνουν συνέχεια ότι είναι «καθαροί», απομονώνοντας τους «μολυσμένους» άνδρες που πιστεύουν ότι γίνονται θύματα της νόσου. Η απόδοση του αγώνα των ηρώων της σειράς μπροστά στη σκληρότητα της νόσου είναι σπουδαία.
Στη σειρά, ο δημιουργός δείχνει προσοχή στην ανάπτυξη των χαρακτήρων και τη λεπτομέρεια. Για παράδειγμα, ο Ρίτσι, παρά την αποφασιστικότητά του να εξερευνήσει τη σεξουαλική του ελευθερία, κουβαλάει και μια πλευρά που ψάχνει την ανόητη πολυτέλεια και την αυτο-υπερηφάνεια. Μέσα σ' ένα εκλεκτό καστ, ο Όλι Αλεξάντερ ξεχωρίζει για την εξαιρετική του ερμηνεία, απεικονίζοντας τη νεανική αθωότητα που διατηρεί ζωντανή μέσα του, ακόμα και όταν φοβάται πως η φλόγα του θα σβήσει πρόωρα. Η δεξιοτεχνία του Ράσελ Τ. Ντέιβις στη δομή είναι εμφανής σε κάθε λεπτομέρεια. Το πρώτο επεισόδιο αποτελεί μια αψογη εισαγωγή, δημιουργώντας έντονη αναταραχή και φτάνοντας σε μια εντυπωσιακή κορύφωση. Η συνεχής νοητικότητά του δεν φαίνεται αφελής, αντίθετα, φορτίζει το έργο με άμεση αίσθηση και ζωντάνια. Παρόλα αυτά, αν και στην αρχή εισάγει πολλούς χαρακτήρες, η πλοκή αργότερα επικεντρώνεται κυρίως στον Ρίτσι, αφήνοντας λιγότερο χώρο για χαρακτήρες όπως ο Ρόσκο.
Μερικές φορές, κριτικοί περιγράφουν σειρές, όπως το «It's a Sin», ως υποχρεωτική προβολή, υπονοώντας ότι πρέπει να τις δείτε. Ωστόσο, αυτό το έργο δεν αποτελεί μόνο μια υποχρέωση. Είναι και πηγή έμπνευσης, ενθάρρυνσης, και ακόμα και χαράς. Πρόκειται για ένα ρέκβιεμ για τους νεκρούς, σχηματισμένο με ανυποχώρητη ζωντάνια.
Μέση Ανατολή: Διπλωματικός πυρετός για να αποτραπούν τα αντίποινα του Ιράν στο Ισραήλ - Φόβοι για ντόμινο στην περιοχή
Χαλκιδική: Τα 3 ερωτήματα για τον πνιγμό της 8χρονης - Ανακαλούνται οι άδειες για τις πισίνες της κατασκήνωσης
SOS από ΠΟΥ για την Mpox: Κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης μετά από νέα παραλλαγή της νόσου
Σάλος στην Ιταλία για ρατσιστικό βανδαλισμό γκράφιτι της μαύρης ολυμπιονίκη του βόλεϊ, Πάολα Εγκόνου
Live όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό, με την υπογραφή του www.ethnos.gr