Αντώνης Συκάρης στο ethnos.gr: Θα ξαναπάω στα Ιμαλάια για τον φίλο μου-Του το χρωστάω
Ο Αντώνης Συκάρης ύστερα από 56 ημέρες στα Ιμαλάια επέστρεψε στην Ελλάδα πριν από λίγες ημέρες και περιγράφει στο ethnos.gr αυτή τη μοναδική εμπειρία🕛 χρόνος ανάγνωσης: 10 λεπτά ┋
![Φωτογραφία: Facebook/Antonis Sykaris](http://cdn.ethnos.gr/imgHandler/875/75ac308c-ce4a-4fc8-8d48-462aa552215c.jpg)
Είναι ο πρώτος Έλληνας που έχει καταφέρει να κατακτήσει τέσσερα βουνά του ορειβατικού «Γκραντ Σλαμ» (14 κορυφές που έχουν ύψος πάνω από τα 8.000 μέτρα) και από τους πρώτους Έλληνες που έφτασαν ποτέ στα Ιμαλάια. Τον Ιανουάριο του 2020 κλείνει 30 χρόνια γεμάτα αποστολές, αναβάσεις σε επικίνδυνες κορυφές, αδρεναλίνη και πολλές συγκινήσεις. Τι είναι εκείνο που τον κάνει να συνεχίζει στα 56 του χρόνια με τη ζωντάνια και την όρεξη ενός εφήβου;
O Aντώνης Συκάρης μιλάει στο ethnos.gr λίγες μόλις ημέρες μετά την επιστροφή του από τα Ιμαλάια, για όλα όσα έζησε αυτές τις 56 ημέρες, τις δυσκολίες, τα συναισθήματα χαράς και λύπης που ένιωσε αλλά και την υπόσχεση που έχει δώσει στον εαυτό του και θα τηρήσει.
Ο Αντώνης Συκάρης -ύστερα από σχεδόν δύο μήνες στα Ιμαλάια- επέστρεψε στην Ελλάδα, έχοντας κατακτήσει την τέταρτη κορυφή 8.000 μ., αυτήν του Lhotse με τα 8.516 μ. που είναι και η τέταρτη ψηλότερη στον κόσμο. Γίνεται έτσι ο μόνος Έλληνας που έχει σκαρφαλώσει σε τέσσερις κορυφές πάνω από τα 8.000 μέτρα από τις 14 κορυφές της γης: Το Everest 8.848 μ., ο Kangchenjunga 8.586 μ., το Lhotse 8.516 μ. και το Manaslu 8.163 μ. και όλα αυτά μέσα σε ένα χρόνο και 357 ημέρες.
O Αντώνης Συκάρης στην κορυφή του Lhotse 8516m (Facebook/ Antonis Sykaris)
«Τα Ιμαλάια είναι μια τεράστια οροσειρά 1.200 χιλιομέτρων, εγώ ήμουν στο Νεπάλ για 56 ημέρες, είχα σκοπό να σκαρφαλώσω δυο κορυφές 8.000 μέτρων. Κατάφερα μόνο την πρώτη: το Λότσε -που είναι και η τέταρτη ψηλότερη παγκοσμίως- αλλά δεν κατάφερα το Μακάλου, την πέμπτη ψηλότερη κορυφή της γης. Σταμάτησα στα 7.800 μ. λόγω έλλειψης ορειβατικών εφοδίων, αδυναμίας εξοπλισμού και σωστού δρομολογίου προς την κορυφή», αναφέρει στο ethnos.gr και εξηγεί:
«Ηταν άσχετος ο Νεπαλέζος»
«Δυστυχώς λίγο πριν την τελική προσπάθεια για την κορυφή διαπίστωσα πως ο σύντροφός μου από το Νεπάλ ήταν άσχετος. Δεν είχε μαζί του βασικό εξοπλισμό όπως σκαπάνη και ασφάλειες για τα σχοινιά. Επέλεξα να έχω προτεραιότητα στην ασφάλειά μας, καθώς στα τελευταία μέτρα της κορυφής χρειάζονταν δύο άτομα με πλήρη εξοπλισμό. Δεν ήθελα να ρισκάρω τη ζωή του και σκέφτηκα πως πιθανότατα θα με έβαζε και εμένα σε κίνδυνο».
Ήθελε να φτάσει για τον φίλο του
Στην κορυφή Μακάλου (8.485 μ.) έχασε τη ζωή του ο Ελληνας ορειβάτης, Χάρης Κυριακάκης, το 2010. «Ο Χάρης Κυριακάκης πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των γενναίων που έπεσαν στην προσπάθειά τους να φέρουν την ανθρώπινη ψυχή στα όριά της. Η ψυχή του μπορεί να χάθηκε στις 26 Μαΐου 2010 αλλά για όσους αιώνες τα Ιμαλάια θα εξακολουθήσουν να καλύπτονται από χιόνια και πάγους, το σώμα του θα παραμένει άθικτο όπως ήταν στην πιο γενναία του στιγμή», αναφέρει χαρακτηριστικά και δηλώνει πως τον Σεπτέμβριο θα επιχειρήσει ξανά να ανέβει στην κορυφή του Μακάλου.
![O Αντώνης Συκάρης και ο Μάικ Ευμορφίδης στο Εβερεστ το Μάιο του 2017](/sites/default/files/styles/default_teaser/public/images/2019/02/everest.jpg?itok=6Qxm5MtU)
«Θα χρησιμοποιήσω μία φράση που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός σχολιάζοντας το αποτέλεσμα των εκλογών – αν και η πολιτική είναι άσχετη - ότι πρέπει να ξέρεις να χάνεις και να κερδίζεις», λέει χαρακτηριστικά. Σε αυτή του την προσπάθεια υπήρχαν και τα δύο συναισθήματα: και της χαράς της επιτυχίας και της νίκης, «που προσδίδει πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση», όπως λέει ο ίδιος, αλλά και της λύπης. «Μαθαίνουμε από όλα αυτά και γινόμαστε καλύτεροι», αναφέρει ο Αντώνης Συκάρης.
Φωτογραφία: Facebook/Antonis Sykaris
Η μεγαλύτερη δυσκολία
Στην ορειβασία υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες, σύμφωνα με τον Αντώνη Συκάρη, οι οποίες είναι το ίδιο το βουνό και οι χιονοστιβάδες. Ο κίνδυνος της χιονοστιβάδας είναι από τους μεγαλύτερους, διότι όσο και να προσέχεις και να τα έχεις προβλέψει όλα, υπάρχουν περιπτώσεις που είναι απρόβλεπτες. «Πολλές φορές ακόμη και εμείς οι ίδιοι οι ορειβάτες δημιουργούμε τις χιονοστιβάδες, περνώντας και κόβοντας τη χιονοστιβάδα, της οποίας το "πάνω" μέρος έρχεται να μας παρασύρει και να μας σκοτώσει. Γιατί μπορείς να σκοτωθείς είτε από τον τεράστιο όγκο χιονιού που θα σε πλακώσει είτε ακόμη κι αν δεν σκοτωθείς από τον όγκο του χιονιού, η ασφυξία που θα σου δημιουργήσει αυτό που θα σε σκεπάσει θα σε σκοτώσει», εξηγεί.
Μετά τις χιονοστιβάδες, μεγάλο κίνδυνο αποτελούν και τα σχίσματα που δημιουργούνται στους παγετώνες. Ο 56χρονος ορειβάτης περιγράφει τον κίνδυνο να υποχωρήσει το έδαφος κατά τη διάρκεια της ανάβασης: «Όταν προχωράς και δεν είσαι δεμένος κατάλληλα, είναι πιθανό να ανοίξει το έδαφος και να εξαφανιστείς κυριολεκτικά. Άλλοι κίνδυνοι είναι το κρύο, οι θυελλώδεις άνεμοι, αλλά και οι λεγόμενες ασθένειες του υψομέτρου. Στα βουνά με μεγάλα υψόμετρα υπάρχει έλλειψη οξυγόνου και αν κάποιος δεν έχει κάνει επαρκή και σωστό εγκλιματισμό -ο οποίος διαρκεί 21 μέρες και πάνω- κινδυνεύει να πάθει πνευμονικό ή εγκεφαλικό οίδημα που μπορεί να τον οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο. Είναι μια σταδιακή προσαρμογή στο υψόμετρο που επιτυγχάνουμε εμείς οι ορειβάτες, είναι μια διαδικασία που απαιτεί ειδική εκπαίδευση, εμπειρία, γνώση, μεγάλη προσοχή, αλλά και τύχη».
![](/sites/default/files/styles/default_teaser/public/images/2019/05/sik1.jpg?itok=YWnjsWPz)
O Αντώνης Συκάρης πιστεύει ακράδαντα ότι η τύχη είναι με τους τολμηρούς. «Αν δεν ρισκάρεις, δεν θα πετύχεις», λέει χαρακτηριστικά. Και συνεχίζει: «Παίρνεις κάθε φορά κάποια ρίσκα, που όσο ελεγχόμενα και να είναι, κάποια είναι καθαρά θέμα τύχης. Η τύχη είναι με τους τολμηρούς, ακριβώς γιατί αυτοί τολμούν. Εκείνος που κάθεται στον καναπέ του δεν χρειάζεται τύχη, εκείνος που τολμά χρειάζεται».
Το μότο του και η φιλοσοφία ζωής
Το μότο του είναι «μην εγκαταλείπεις ποτέ τα όνειρά σου, κάποια στιγμή θα πραγματοποιηθούν» και αυτό αποδεικνύει η ιστορία της ζωής του Αντώνη Συκάρη. To 1989, ενώ ακόμα εργαζόταν στην πώληση ηλεκτρικών ειδών, γνώρισε κάποιον που του μίλησε για το βουνό και τον αλπινισμό. Ο κ. Συκάρης αποφάσισε να συνδυάσει την αγάπη του για τη φύση με την ορειβασία. Έτσι, ξεκίνησε, το 1990 ένα ταξίδι γεμάτο προκλήσεις το οποίο συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
«Έχω δει το όνειρό μου να πραγματοποιείται στα βουνά του κόσμου. Η ζωή αποκτά τεράστιο ενδιαφέρον όταν ικανοποιείς τα όνειρα σου. Στόχοι και όνειρα πολλών ετών έρχεται η στιγμή που γίνονται πραγματικότητα, έστω κι αν έχεις αποτύχει μια και δυο και τρεις φορές», λέει. «Πρέπει να προσπαθούμε και να ονειρευόμαστε», είναι το μήνυμά του. Πηγή έμπνευσης και πρότυπο, ειδικά για τα νέα παιδιά, έστειλε πριν από λίγες μέρες -από τα 7.500 μ.- το δικό του μήνυμα στους μαθητές που ετοιμάζονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις:
Τα συναισθήματα στην κορυφή
Τι μπορεί να αισθάνεται μετά από τόσες επιτυχημένες αποστολές; O ίδιος λέει πως κυρίαρχο συναίσθημα είναι «η ικανοποίηση και η αυτοπεποίθηση για αυτό που πέτυχες. Είναι μια προσλαμβάνουσα χαρά, η οποία όμοιά της εγώ στη ζωή μου δεν έχω συναντήσει, έστω κι αν υπήρξα πετυχημένος επιχειρηματίας» αναφέρει στο ethnos.gr. «Δεν μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα, δεν θα μπορέσει να το καταλάβει κάποιος αν ο ίδιος δεν το ζήσει. Και το κυριότερο είναι ότι αυτό το συναίσθημα διαρκεί, δεν είναι μια στιγμιαία χαρά και ικανοποίηση. Όταν αναπολείς εκείνη τη στιγμή, νιώθεις τα ίδια συναισθήματα και ταυτόχρονα δυνατός και ακμαίος για να προχωρήσεις παρακάτω. Πιστεύω πως η επιτυχία φέρνει αυτοπεποίθηση και η αυτοπεποίθηση με τη σειρά της φέρνει νέες επιτυχίες», λέει.
Μια μάχη με την ίδια σου την ύπαρξη
Στην ορειβασία, έχει πει ο Χίλαρι, ο πρώτος άνθρωπος που ανέβηκε στο Έβερεστ, ότι δεν κατακτάμε την κορυφή αλλά τον ίδιο μας τον εαυτό. Ο Αντώνης Συκάρης μας το επιβεβαιώνει: «Κατά την ανάβαση, στιγμές αδυναμίας υπάρχουν συνέχεια, μιλάμε για μια μάχη με την ίδια σου την ύπαρξη. Όσο προσπαθείς να ανέβεις στην κορυφή συγκρούεται ο εσωτερικός σου κόσμος, ο μισός σου εαυτός σου λέει να γυρίσεις πίσω, στην ασφάλεια της κανονικής ζωής, εκεί που ζουν οι περισσότεροι άνθρωποι και όχι εκεί που πετάνε τα αεροπλάνα. Όμως ο άλλος μισός εαυτός σου θέλει το όνειρο, θέλει την επιτυχία, θέλει να φτάσει εκεί που είναι πολύ δύσκολο, θέλει να συνεχίσει. Αυτή τη μάχη εφόσον την κερδίσεις προσλαμβάνεις όλα αυτά τα μοναδικά συναισθήματα και ανακαλύπτεις τι δύναμη είχες που ίσως δεν γνώριζες. Αυτή τη φορά ένας γιατρός μου συνέστησε να φύγω από αυτό το υψόμετρο γιατί είχα πνευμονικό οίδημα, αλλά εγώ ήξερα τον εαυτό μου και αγνόησα την οδηγία του πνευμονολόγου. Δεν είμαι ούτε ήρωας, ούτε τρελός, αλλά ανέβηκα στην κορυφή γιατί ήθελα πάρα πολύ να το καταφέρω. Ανακάλυψα ότι είχα κάτι περισσότερο».
Ο Αντώνης Συκάρης, πάντως, δίνει τον δικό του ορισμό στο νόημα της ζωής και σε όλα εκείνα που έχουν τελικά ουσία: «Οι νέοι να μην αποθαρρύνονται αν δεν ικανοποιούνται άμεσα τα σχέδιά τους. Να επιμένουν, να δουλεύουν σκληρά, γιατί όλα έρχονται έπειτα από κόπο και προσπάθεια. Να είναι σίγουροι ότι κάποια στιγμή θα τα καταφέρουν. Η ζωή τους θα είναι γεμάτη νόημα, ουσία και δράση όσο προσπαθούν. Αν παραιτηθούμε από τους στόχους μας και τα όνειρά μας, τότε δεν ζούμε».
Πρώτος στο Εβερεστ ο Κωνσταντίνος Νιάρχος
Μέχρι τέλος Μαΐου 2019 έχουν πατήσει το Εβερεστ 15 Ελληνες, 12 άνδρες και 3 γυναίκες. Πρώτος ήταν ο Κωνσταντίνος Νιάρχος το 1999 αλλά λίγο αργότερα «έφυγε» από τη ζωή. Το 2004 ανέβηκαν 9 άνδρες στο Εβερεστ. Ο Συκάρης ήταν ο 11ος κατά σειρά και ο Μιχάλης Μορφίδης ο 12ος Ελληνας. Μέσα στο Μάιο του 2019 ανέβηκαν στο Εβερεστ τρεις Ελληνίδες, η Βανέσα Αρχοντίδου, η Χριστίνα Φλαμπούρη και η Αλίκη Αναστασοπούλου.
Χαλκιδική: Τα 3 ερωτήματα για τον πνιγμό της 8χρονης - Ανακαλούνται οι άδειες για τις πισίνες της κατασκήνωσης
Αποζημίωση 7 εκατομμυρίων σε Αφροαμερικανό που πέρασε 48 στη φυλακή ενώ ήταν αθώος - Η απίστευτη ιστορία
Πέθανε η Τζίνα Ρόουλαντς, η πολυβραβευμένη ηθοποιός και πρωταγωνίστρια του «The Notebook»
Ολυμπιακοί Αγώνες: το ρεζιλίκι της Αυστραλίας και η αποτυχία της Γερμανίας προκαλούν ταραχή εντός τειχών
Live όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό, με την υπογραφή του www.ethnos.gr