Εκπαίδευση ύπνου: Έρευνα δείχνει ότι προφυλάσσει από την κατάθλιψη
NewsroomΗ παρακολούθηση γνωσιακής συμπεριφορικής εκπαίδευσης ύπνου, η οποία διδάσκει πώς να αλλάξουμε τις κακές συνήθειες προκειμένου να προετοιμάσουμε το μυαλό και το σώμα μας για έναν καλό νυχτερινό ύπνο, μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της κατάθλιψης σε ηλικιωμένους ενήλικες με αϋπνία, σύμφωνα με μια νέα κλινική δοκιμή.
«Το συναρπαστικό σε αυτά τα ευρήματα είναι ότι είναι από τα πρώτα που αποδεικνύουν ότι η θεραπεία της αϋπνίας με μια συμπεριφορική στρατηγική και όχι με ένα χάπι, μπορεί να αποτρέψει την ανάπτυξη κατάθλιψης σε ηλικιωμένους ενήλικες», δήλωσε η ειδικός στον ύπνο Wendy Troxel, επιστήμονας συμπεριφοράς στην RAND Corporation, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη.
Τα ευρήματα της μελέτης είναι «εξαιρετικά σημαντικά», διότι η κατάθλιψη είναι πολύ συχνή στους ηλικιωμένους και «συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο γνωστικής έκπτωσης, αναπηρίας, αυτοκτονίας και θνησιμότητας», πρόσθεσε η Troxel.
Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι η αϋπνία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση κατάθλιψης και «περίπου το 30% έως 50% των ηλικιωμένων παραπονιούνται για αϋπνία», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης δρ Μάικλ Ίργουιν, καθηγητής ψυχιατρικής και βιο-συμπεριφορικών επιστημών στην Ιατρική Σχολή Ντέιβιντ Γκέφεν του UCLA, σύμφωνα με το δημοσίευμα του CNN.
Οι ενήλικες στην κλινική δοκιμή που έλαβαν γνωστική συμπεριφορική θεραπεία για την αϋπνία τους είχαν δύο φορές λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κατάθλιψη, δήλωσε ο Irwin, προσθέτοντας ότι εάν είχαν τακτικά ωράρια ύπνου για τρία χρόνια, «υπήρχε μείωση κατά 83% της πιθανότητας εμφάνισης κατάθλιψης». «Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μελέτη αυτή είναι τόσο σημαντική", δήλωσε ο Irwin. «Αποδείξαμε ότι μπορούμε πραγματικά να στοχεύσουμε στην αϋπνία με τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία και να αποτρέψουμε την εμφάνιση κατάθλιψης».
Κλειδί η συμμετοχή του θεραπευτή
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη 24 Νοεμβρίου στο περιοδικό JAMA Psychiatry, χώρισε τυχαία σε δύο ομάδες, ενήλικες άνω των 60 ετών με αϋπνία, αλλά χωρίς κατάθλιψη. Κάθε εβδομάδα για δύο μήνες, μια ομάδα ελέγχου έλαβε οκτώ εβδομάδες βασικής εκπαίδευσης στον ύπνο, η οποία δίδασκε την υγιεινή του ύπνου, τα χαρακτηριστικά του υγιούς ύπνου, τη βιολογία του ύπνου και πώς το άγχος μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο. Αλλά δεν υπήρχε ατομική εκπαίδευση, δήλωσε ο Irwin: «Έπρεπε να πάρουν αυτές τις πληροφορίες και να καταλάβουν πώς να τις χρησιμοποιήσουν χωρίς τη βοήθειά μας».
Η άλλη ομάδα έλαβε μια μορφή συμπεριφορικής εκπαίδευσης ύπνου που ονομάζεται CBT-1, η οποία χορηγήθηκε αυτοπροσώπως σε ομαδικό πλαίσιο από εκπαιδευμένους θεραπευτές για οκτώ εβδομάδες. «Το πλεονέκτημα αυτής της θεραπευτικής προσέγγισης είναι ότι χρησιμοποιήθηκε η πιο τεκμηριωμένη συμπεριφορική θεραπεία για την αϋπνία, η CBT-I, η οποία έχει αποδειχθεί ότι είναι εξίσου αποτελεσματική, μεγαλύτερης διάρκειας και (έχει) λιγότερες παρενέργειες από τα φάρμακα για τον ύπνο - τα οποία μπορεί να είναι ιδιαίτερα προβληματικά σε ηλικιωμένους ενήλικες», δήλωσε ο Troxel.
Η CBT-I έχει πέντε συστατικά στοιχεία: Έλεγχο ερεθισμάτων, περιορισμό του ύπνου, υγιεινή του ύπνου, χαλάρωση και γνωστική συμπεριφορική θεραπεία. Η υγιεινή του ύπνου και η χαλάρωση περιλαμβάνουν καλές συνήθειες ύπνου -- το να πηγαίνετε για ύπνο και να σηκώνεστε την ίδια ώρα κάθε μέρα, την εξάλειψη του μπλε φωτός και του θορύβου, τη λήψη ζεστών λουτρών ή τη γιόγκα για χαλάρωση και τη διατήρηση της κρεβατοκάμαρας δροσερής και χωρίς ηλεκτρονικές συσκευές.
Ο έλεγχος των ερεθισμάτων περιλαμβάνει «το να κάνουμε τους ανθρώπους να σηκωθούν από το κρεβάτι όταν δεν είναι σε θέση να κοιμηθούν», δήλωσε ο Irwin. Οι περισσότεροι άνθρωποι μένουν στο κρεβάτι, ανησυχώντας ότι δεν θα κοιμηθούν, γεγονός που μετατρέπει στη συνέχεια το κρεβάτι σε αρνητικό χώρο, εξήγησε. Αντ' αυτού, οι άνθρωποι διδάσκονται να σηκώνονται μετά από 10 λεπτά στριφογυρίσματος, να κάνουν ήσυχες, μη διεγερτικές δραστηριότητες και «να μην επιστρέφουν στο κρεβάτι μέχρι να νυστάξουν». Ο περιορισμός του ύπνου περιλαμβάνει τον περιορισμό του χρόνου στο κρεβάτι μόνο στην περίοδο που το άτομο κοιμάται, συν 30 λεπτά. Είναι ένας άλλος τρόπος για να πείσετε τα άτομα με αϋπνία να σηκωθούν αντί να ξαπλώνουν στο κρεβάτι ξύπνιοι.
Η γνωσιακή θεραπεία λειτουργεί για να διαταράξει «δυσλειτουργικές σκέψεις και πεποιθήσεις σχετικά με τον ύπνο», δήλωσε ο Irwin, όπως «δεν μπορώ ποτέ να κοιμηθώ» ή «μπορεί να πεθάνω αν δεν κοιμηθώ απόψε». Ο θεραπευτής εργάζεται με το άτομο για να αντιμετωπίσει τέτοιες παράλογες σκέψεις, διευκολύνοντάς το να επιστρέψει σε μια πιο ρεαλιστική νοοτροπία που θα του επιτρέψει να χαλαρώσει και να δει το κρεβάτι ως ένα φιλόξενο μέρος. «Πραγματικά πιστεύω ότι ένα ομαδικό περιβάλλον είναι επίσης πολύ σημαντικό», δήλωσε ο Irwin, «επειδή το να ακούς τις δυσκολίες άλλων ανθρώπων και πώς τις επιλύουν μπορεί συχνά να σε βοηθήσει να ενημερωθείς για κάτι που μπορεί να αντιμετωπίζεις εσύ».
Ένα μέσο για έναν σκοπό
Στο τέλος των δύο μηνών, η θεραπεία ολοκληρώθηκε, χωρίς περαιτέρω παρέμβαση. Ωστόσο, οι επιστήμονες παρακολούθησαν στη συνέχεια τα 291 άτομα για τρία χρόνια, ελέγχοντας κάθε μήνα τα συμπτώματα της κατάθλιψης.
Η ομάδα που έλαβε εκπαίδευση CBT-I με τη βοήθεια ενός εκπαιδευτή ύπνου, συνέχισε την εκπαίδευση στην καθημετινή της ζωή, δήλωσε ο Irwin, με καλά αποτελέσματα: «Περίπου το ένα τρίτο των ατόμων εξακολουθούσε να μην έχει αϋπνία στο τέλος της τριετούς μελέτης».
Η ομάδα που έλαβε εκπαίδευση ύπνου (χωρίς θεραπευτή) παρουσίασε «μέτρια αποτελέσματα στη βελτίωση και τη θεραπεία της αϋπνίας, αλλά (οι βελτιώσεις) δεν ήταν είχαν διάρκεια», δήλωσε ο Irwin.
Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν «έναν εντελώς νέο και καινοτόμο τρόπο» αντιμετώπισης του αυξανόμενου προβλήματος της κατάθλιψης, έγραψαν ο Pim Cuijpers, καθηγητής Κλινικής Ψυχολογίας στο Vrije Universiteit Amsterdam, και ο Dr. Charles Reynolds, καθηγητής γηριατρικής ψυχιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο του University of Pennsylvania, σε κύριο άρθρο που δημοσιεύθηκε παράλληλα με τη μελέτη.
«Το στίγμα που συνδέεται με τη μείζονα κατάθλιψη ως ψυχική διαταραχή είναι ένας από τους κύριους λόγους για τη μη αναζήτηση θεραπείας», έγραψαν οι Cuijpers και Reynolds, οι οποίοι δεν συμμετείχαν στη μελέτη. «Αυτό το σημαντικό εύρημα προσφέρει νέες ευκαιρίες για τον τομέα της πρόληψης και ανοίγει ένα νέο πεδίο έρευνας για έμμεσες προληπτικές παρεμβάσεις για την αποφυγή του στίγματος των ψυχικών διαταραχών».
- Μέση Ανατολή: Διπλωματικός πυρετός για να αποτραπούν τα αντίποινα του Ιράν στο Ισραήλ - Φόβοι για ντόμινο στην περιοχή
- Χαλκιδική: Τα 3 ερωτήματα για τον πνιγμό της 8χρονης - Ανακαλούνται οι άδειες για τις πισίνες της κατασκήνωσης
- SOS από ΠΟΥ για την Mpox: Κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης μετά από νέα παραλλαγή της νόσου
- Σάλος στην Ιταλία για ρατσιστικό βανδαλισμό γκράφιτι της μαύρης ολυμπιονίκη του βόλεϊ, Πάολα Εγκόνου