Το πρώτο ερώτημα που προέκυψε με την κυκλοφορία του νέου δίσκου του ΛΕΞ ήταν αν πρόκειται για μία ακόμη σπουδαία δουλειά ή για την πρώτη μεγάλη απογοήτευση της προσωπικής του δισκογραφίας. Στα social media, οι απόψεις άρχισαν να διίστανται από τις πρώτες κιόλας ώρες. Κάποιοι υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό τα καινούργια τραγούδια, άλλοι εξέφρασαν επιφυλάξεις για τον διαφορετικό ήχο, ενώ υπήρξαν και εκείνοι που αναρωτήθηκαν αν ο καλλιτέχνης που έχουν αγαπήσει όλα αυτά τα χρόνια απομακρύνεται από το ύφος που τον καθιέρωσε.
Ο «MPASTARD0S» κυκλοφόρησε την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, σχεδόν δύο χρόνια μετά το «Γ.Τ.Κ.», με τον Dof Twogee στην παραγωγή. Πρόκειται για τον πέμπτο προσωπικό δίσκο του Θεσσαλονικιού ράπερ, ο οποίος έχει φτάσει πλέον σε ένα επίπεδο δημοτικότητας που ελάχιστοι καλλιτέχνες στην Ελλάδα μπορούν να προσεγγίσουν. Η συζήτηση γύρω από τη νέα του δουλειά ξεπερνά, ωστόσο, τις πρώτες εντυπώσεις για τα τραγούδια. Αφορά τις απαιτήσεις που δημιουργεί μια τόσο μεγάλη επιτυχία, τη σχέση του ΛΕΞ με το κοινό του και το κατά πόσο οι ακροατές είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν τις αλλαγές ενός καλλιτέχνη που έχουν συνδέσει με μια πολύ συγκεκριμένη μουσική ταυτότητα.
Το παιχνίδι του ΛΕΞ στα social media
Η προετοιμασία της κυκλοφορίας είχε ξεκινήσει αρκετές εβδομάδες νωρίτερα. Ο ΛΕΞ διέγραψε τις προηγούμενες αναρτήσεις του από το Instagram, άλλαξε τη φωτογραφία του προφίλ του και άφησε τους θαυμαστές του να αναζητούν στοιχεία για όσα ετοίμαζε. Στη συνέχεια εμφανίστηκε ένας νέος λογαριασμός με την ονομασία «MPASTARD0S» και ένα βίντεο που παρέπεμπε στην αισθητική της δεκαετίας του '90, με επιρροές από τη σειρά «Stranger Things».
Τέσσερα παιδιά κάθονταν γύρω από ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, στο οποίο εμφανίζονταν γνωστά σημεία της Θεσσαλονίκης, όπως η Καμάρα, ο Λευκός Πύργος και ο Πύργος του ΟΤΕ. Η μάσκα του Τζέισον, του διάσημου κινηματογραφικού δολοφόνου από τη σειρά ταινιών τρόμου «Παρασκευή και 13», αποτέλεσε ακόμη ένα στοιχείο του γρίφου. Οι αναρτήσεις και οι συμβολισμοί οδήγησαν σταδιακά στην αποκάλυψη του τίτλου, της ημερομηνίας κυκλοφορίας και των δέκα τραγουδιών.
Η καμπάνια κατάφερε να δημιουργήσει ντόρο, πολύ πριν εμφανιστεί ο δίσκος στις ψηφιακές πλατφόρμες. Χρήστες των social media διατύπωναν θεωρίες, προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσουν τις αναρτήσεις, ενώ παράλληλα κυκλοφορούσαν σενάρια για πιθανές συνεργασίες, τα οποία τελικά δεν επιβεβαιώθηκαν. Έχει ενδιαφέρον ότι ο ΛΕΞ, παρότι εξακολουθεί να αποφεύγει τη συστηματική προσωπική προβολή και τις συχνές συνεντεύξεις, αξιοποιεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά τα social media για την προώθηση της δουλειάς του.
Ο ΛΕΞ δίχασε τα social media
Ο «MPASTARD0S» περιλαμβάνει δέκα τραγούδια, με το «Genesis» να ανοίγει τον δίσκο και το «Skia» να ρίχνει την αυλαία. Στο ενδιάμεσο συναντάμε τα «Kitrina Fota», «BlackOut», «Kavatzodromoi», «Fime», «K.F.T.N», «Neraida», «Gangster» και «Drakos». Η κυκλοφορία του προκάλεσε αμέσως συζητήσεις στα social media, με το X (πρώην Twitter) να γεμίζει από σχόλια, άλλοτε ενθουσιώδη και άλλοτε ιδιαίτερα επικριτικά. Ανάμεσα στις αντιδράσεις ξεχώρισαν εκείνες των ακροατών που περίμεναν από τον Θεσσαλονικιό ράπερ μια πιο αιχμηρή ματιά στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα, θεωρώντας ότι η νέα του δουλειά δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που ο ίδιος έχει δημιουργήσει μέσα από τα προηγούμενα άλμπουμ του.
«Δεν ξέρω, πολύ μιξ συναισθήματα… άλλο περίμενα», έγραψε ένας χρήστης, επισημαίνοντας πως «ζούμε σε μια κοινωνία σάπια και ο Λεξ ξέρει να το αποτυπώσει στα τραγούδια του». Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι θα δώσει στον δίσκο μια δεύτερη ευκαιρία, προσθέτοντας, ωστόσο, κάτι χαρακτηριστικό για τη σχέση που έχει αναπτύξει με τη μουσική του. «Δεν άκουσα ποτέ δεύτερη φορά δίσκο του για να δω αν μ' αρέσει». Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ένα άλλο σχόλιο, το οποίο αναγνώριζε την ποιότητα της παραγωγής, εκφράζοντας παράλληλα επιφυλάξεις για τη νέα κατεύθυνση. «Έχει καλές παραγωγές αλλά πολύ άγνωστος ήχος για ΛΕΞ», έγραψε ένας ακροατής, υποστηρίζοντας ότι η εποχή έχει ανάγκη από πιο ωμό χιπ χοπ και όχι από μια στροφή προς την ποπ. Η ανάρτηση κατέληγε με μια ξεκάθαρη τοποθέτηση. «Απογοητευμένος στο πρώτο άκουσμα».
Από την άλλη πλευρά, υπήρξαν ακροατές που υποδέχθηκαν θετικά τις νέες επιλογές του. «Αλλαγή ύφους, δυνατά beat και πιο γρήγορος ρυθμός. Λεξ, σπέκια. Δεν φοβάσαι να δοκιμάσεις ενώ είσαι στην κορυφή. Γι' αυτό θα παραμείνεις εκεί», ανέφερε μία από τις θετικές αναρτήσεις. Φυσικά, από τη συζήτηση δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν το χιούμορ και ο σαρκασμός. «ΛΕΞαρος ίσως στην κορυφαία τρολλιά ever. Περίμεναν το soundtrack της επανάστασης και τους έφερε το soundtrack χοροεσπερίδας 1ου ΓΕΛ Γαστούνης στον ιππικό όμιλο», σχολίασε χαρακτηριστικά ένας χρήστης, σατιρίζοντας τη διαφορά ανάμεσα στις προσδοκίες και στο τελικό αποτέλεσμα. Σε μια άλλη ανάρτηση, η ειρωνεία στράφηκε προς εκείνους που έσπευσαν να ασκήσουν αρνητική κριτική. «Δεν αρέσει ο νέος δίσκος του ΛΕΞ σε πολλούς θαμώνες Κιάμου, Μακρόπουλου και Λιόλιου που τον ανέλυσαν διεξοδικά», έγραψε ένας χρήστης, αμφισβητώντας με αυτόν τον τρόπο τα μουσικά κριτήρια ορισμένων επικριτών του.
Το «βάρος» του παρελθόντος
Υπάρχει ένας δίσκος με τον οποίο ο ΛΕΞ θα συγκρίνεται πιθανότατα για πολλά ακόμη χρόνια. Είναι το «Ταπεινοί και Πεινασμένοι», που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2014 και αποτέλεσε την αφετηρία της προσωπικής του δισκογραφίας. Εκείνη την περίοδο, η Ελλάδα βρισκόταν ακόμη αντιμέτωπη με τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Η ανεργία, οι περιορισμένες επαγγελματικές προοπτικές και η ανασφάλεια είχαν επηρεάσει βαθιά την καθημερινότητα των νέων ανθρώπων. Ο ΛΕΞ κατάφερε να μεταφέρει αρκετά από αυτά τα βιώματα στα τραγούδια του. Οι χαρακτήρες του ήταν συχνά οι φίλοι της γειτονιάς, οι εργαζόμενοι που δυσκολεύονταν οικονομικά και όσοι έβλεπαν τις επιλογές τους να περιορίζονται. Τους αντιμετώπιζε ως κανονικούς ανθρώπους, με τις αδυναμίες, τις αντιφάσεις και τις μικρές χαρές τους. Οι στίχοι του είχαν χιούμορ, θυμό, αυτοσαρκασμό και αρκετές φορές τρυφερότητα.
Αυτή η προσέγγιση συνέβαλε στη δημιουργία μιας ισχυρής σχέσης με το κοινό του, η οποία ενισχύθηκε με τα επόμενα άλμπουμ, «2ΧΧΧ», «Μετρό» και «Γ.Τ.Κ.». Παράλληλα, η απήχησή του μεγάλωνε διαρκώς, ξεπερνώντας τα όρια της ελληνικής χιπ χοπ σκηνής. Η κορύφωση αυτής της επιτυχίας ήρθε το καλοκαίρι του 2025, όταν συγκέντρωσε περισσότερους από 100.000 θεατές συνολικά στις δύο συναυλίες του στο ΟΑΚΑ. Ο καλλιτέχνης που είχε συνδεθεί με τις εργατικές γειτονιές και τους ανθρώπους της καθημερινότητας είχε καταφέρει να αποκτήσει ένα τεράστιο ακροατήριο, στο οποίο συνυπάρχουν πλέον διαφορετικές ηλικίες και μουσικές προτιμήσεις.
Μαζί με τη δημοτικότητά του, όμως, άλλαξαν αναπόφευκτα και οι συνθήκες της ζωής του. Ο ΛΕΞ του 2026 βρίσκεται σε εντελώς διαφορετική θέση από εκείνον που κυκλοφόρησε το «Ταπεινοί και Πεινασμένοι» δώδεκα χρόνια νωρίτερα. Αυτό δεν τον εμποδίζει να συνεχίσει να γράφει για τη φτώχεια, τις κοινωνικές ανισότητες ή τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Απαιτεί, ωστόσο, να βρίσκει νέους τρόπους να προσεγγίζει τα θέματα που τον απασχολούν, ώστε τα τραγούδια του να διατηρούν την αμεσότητα και την αξιοπιστία τους.
Υπάρχει, επίσης, η πλευρά των ακροατών. Όταν ένας δίσκος έχει συνδεθεί τόσο στενά με μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής τους, η σύγκριση με μια νέα δουλειά αποκτά συχνά προσωπικό χαρακτήρα. Ένας άνθρωπος που άκουγε τον ΛΕΞ στα είκοσί του, το 2014, μπορεί σήμερα να έχει διαφορετικές προτεραιότητες και ανησυχίες. Είναι πιθανό, λοιπόν, η επιθυμία του να ξαναβρεί τον παλιό ΛΕΞ να σχετίζεται και με όσα θυμάται από εκείνη την εποχή. Από την άλλη, η τεράστια δημοτικότητα του Θεσσαλονικιού ράπερ έχει δημιουργήσει μια ιδιόμορφη κατάσταση. Κάθε κυκλοφορία του αντιμετωπίζεται ως σημαντικό γεγονός, με αποτέλεσμα η συζήτηση να επικεντρώνεται πολλές φορές στο μέγεθος της επιτυχίας του και λιγότερο στην ποιότητα της ίδιας της δουλειάς του.
Το γεγονός ότι ένας καλλιτέχνης γεμίζει στάδια αποτελεί μια σπουδαία επιτυχία, δεν σημαίνει όμως ότι κάθε δίσκος του είναι εξίσου σημαντικός. Αντίστοιχα, μια ενδεχόμενη αδύναμη κυκλοφορία δεν ακυρώνει όσα έχει καταφέρει μέχρι σήμερα. Ο ΛΕΞ έχει δημιουργήσει τραγούδια που απέκτησαν ξεχωριστή θέση στη σύγχρονη ελληνική μουσική, γεγονός που του εξασφαλίζει μια σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη, όχι όμως και ασυλία απέναντι στην κριτική.
Ο «MPASTARD0S» έρχεται να προστεθεί σε αυτή τη δισκογραφία, προκαλώντας από την πρώτη στιγμή διαφορετικές αντιδράσεις. Η νέα του δουλειά αποτελεί μια καλή αφορμή για να συζητήσουμε περισσότερο για τον ΛΕΞ ως δημιουργό και λιγότερο για τον ΛΕΞ ως κοινωνικό φαινόμενο. Γιατί όσο μεγάλη κι αν είναι η επιτυχία του, η αξία ενός άλμπουμ εξακολουθεί να κρίνεται από τους στίχους, τις παραγωγές και τη συνολική καλλιτεχνική του πρόταση. Ο ΛΕΞ δεν οφείλει να ξαναγράψει το «Ταπεινοί και Πεινασμένοι». Έχει κάθε δικαίωμα να αλλάζει, να δοκιμάζει και να αναζητά νέους τρόπους έκφρασης. Το κοινό του, από την πλευρά του, έχει εξίσου το δικαίωμα να κρίνει το αποτέλεσμα, ακόμη κι όταν αυτό δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του.
