ΗΠΑ και Κουρδικό

Οµως, όπως στις ισόπεδες σιδηροδροµικές διαβάσεις διπλής γραµµής υπάρχει η προειδοποίηση «Προσοχή, ο ένας συρµός µπορεί να κρύβει άλλον», η επικήρυξη συµπίπτει µε την έναρξη κοινών περιπολιών των Ειδικών ∆υνάµεων των ΗΠΑ στη βορειοανατολική Συρία µε την κουρδική πολιτοφυλακή YPG, την οποία ελέγχει η οργάνωση PYD, αδελφή οργάνωση του ΡΚΚ. Το τι συµβαίνει είναι σαφές, η Ουάσιγκτον στέλνει ένα ουσιαστικό, απειλητικό µήνυµα στον Ερντογάν να µην επαναληφθούν οι βοµβαρδισµοί από τις τουρκικές δυνάµεις κουρδικών στόχων ανατολικά του Ευφράτη, και ταυτόχρονα επικηρύσσει τα τρία ηγετικά στελέχη του ΡΚΚ ως προπέτασµα καπνού ή µάλλον ως υποχώρηση χωρίς ουσιαστικό αντίκρισµα. Οι τρεις επικηρυχθέντες βρίσκονται στην κοιλάδα Καντίλ στο βόρειο Ιράκ και έτσι η υποχώρηση των ΗΠΑ είναι µια άσκηση επί χάρτου που εµµέσως πλην σαφώς αποκλείει υποχώρηση σε όφελος της Αγκυρας στη βορειανατολική Συρία. Οποιες αντισταθµιστικές κινήσεις και προσφορές σε άλλα µέτωπα και αν κάνει η Ουάσιγκτον στην Αγκυρα για να την κατευνάσει, ο Ερντογάν δεν µπορεί να δεχθεί την παγίωση ενός ντε φάκτο δεύτερου κουρδικού κράτους µετά το βόρειο Ιράκ το οποίο θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο της οργάνωσης PYD, που είναι η ονοµασία του ΡΚΚ στη Συρία. Στο βόρειο Ιράκ, τόσο το καθεστώς Μπαρζανί όσο και οι Πεσµεργκά, η τοπική πολιτοφυλακή, ήταν για χρόνια σύµµαχοι της Αγκυρας στις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού κατά του ΡΚΚ, ενώ στ ην πορεία του χρόνου µετά το 1991 η περιοχή έγινε άτυπο προτεκτοράτο της Τουρκίας. Ετσι εξηγείται η ακραία αντίστιξη της στάσης της Τουρκίας απέναντι στους Κούρδους του Ιράκ και της Συρίας. Η συνάντηση Τραµπ - Ερντογάν την Κυριακή στο Παρίσι δεν θα αναιρέσει τη µετωπική σύγκρουση συµφερόντων των δύο πλευρών στο Κουρδικό.